Studiecentrum
Cold Case Bureau Van Meerbeeck onderzoekt niet alleen mysteries, maar bouwt tegelijkertijd aan een kennis-en expertisecentrum rond onopgehelderde moord- en verdwijningszaken en naamloze doden. Studiecentrum Van Meerbeeck is een ontmoetingsplaats geworden voor jonge, nieuwsgierige studenten en ervaren deskundigen. Samen gaan ze op zoek naar de wetenschap achter het mysterie.
De opgedane kennis wordt in de vorm van studies, papers of artikels gepubliceerd en zijn zo voor het brede publiek toegankelijk.
Studiecentrum Van Meerbeeck werkte al samen met (ex-)studenten van de Universiteit Leiden, de Saxion University of Applied Sciences in Enschede, Erasmushogeschool Brussel (EhB), Arteveldehogeschool in Gent en KU Leuven.
Soms worden ons ook interessante studies aangeboden. Ook die publiceren we hier graag. Want hoe meer we weten, hoe dichter we bij de waarheid geraken.
2026 - waarom we denken dat de slachter van bergen bleef moorden tot aan zijn dood in 2003
Ik wil je iets vertellen.
Vele maanden geleden zijn we bij Cold Case Bureau Van Meerbeeck begonnen aan een bijzonder onderzoek. Vandaag licht een artikel in Knack voorzichtig een tip van de sluier op. Daarom lijkt dit het juiste moment om wat context te geven.
Maandenlang hebben we in alle stilte gewerkt aan een dossier dat al bijna drie decennia tot de donkerste hoofdstukken van de Belgische misdaadgeschiedenis behoort: de zaak van de Slachter van Bergen.
Voor wie het verhaal niet kent: tussen 1996 en 1997 werden in en rond Bergen de versneden lichaamsdelen van verschillende vrouwen teruggevonden. De menselijke resten werden op diverse plaatsen gedumpt, verspreid over maanden tijd. De gruwel schokte het land. De dader werd nooit geïdentificeerd. De waarheid bleef achter in een dossier dat langzaam een cold case werd.
Bij Cold Case Bureau Van Meerbeeck openen we niet zomaar een dossier. Voor elke zaak hanteren we een strikt selectie- en onderzoeksprotocol. Eén van de belangrijkste voorwaarden is dat een vraag expliciet moet uitgaan van nabestaanden, achterblijvers of hun juridische vertegenwoordigers.
Dat gebeurde ook hier.
Meester Philippe Horemans, die optreedt voor nabestaanden in deze zaak, contacteerde ons met de vraag of wij onze expertise wilden inzetten in de zoektocht naar antwoorden.
Ik geef toe: ik heb daar niet lang over moeten nadenken.
Als jonge journalist schreef ik al over de Slachter van Bergen. Jaren later gebruik ik de zaak nog steeds tijdens lezingen, opleidingen en Cold Case Campussen om te illustreren hoe complex en uitdagend een langdurig onopgehelderd onderzoek kan zijn. De kans om dit dossier van binnenuit te bestuderen, was uitzonderlijk. Maar er speelde meer mee. Het verzoek van meester Horemans voelde ook als een erkenning van het werk dat wij de voorbije jaren hebben opgebouwd. Een erkenning van de expertise die Cold Case Bureau Van Meerbeeck heeft ontwikkeld. Daarom hebben we die uitdaging aanvaard.
Sindsdien werken Amber Smet, onderzoeker bij Cold Case Bureau Van Meerbeeck en ikzelf bijna dagelijks aan een onafhankelijke analyse van het dossier.
Ons onderzoek bracht ons van Bergen over Brussel tot Doornik en over de grens naar Rijsel, Maubeuge, Valenciennes en andere plaatsen in Noord-Frankrijk. We spraken met onderzoekers, getuigen, advocaten en forensische experts in België, Frankrijk en zelfs Canada. We bezochten crime scenes, dumpplaatsen en locaties die al jarenlang in het dossier circuleren.
En hoe dieper we in de zaak doken, hoe meer vragen er ontstonden.
We bouwen inmiddels aan een uitgebreide analyse van honderden uren onderzoek, terreinwerk en gesprekken. Dat draagt -voorlopig- een werktitel. Waarom we denken dat de Slachter van Bergen bleef moorden tot aan zijn dood in 2003. Die titel insinueert veel. Minstens dat we een vermoeden hebben en dat de seriemoordenaar veel meer slachtoffers maakte dan aan hem worden toegeschreven. En de titel verraadt dat hij dood is.
Zijn we zeker? Bijna.
Zijn we ervan overtuigd dat er nog antwoorden bestaan? Absoluut.
Hebben we die antwoorden al allemaal gevonden? Nee.
De komende maanden zetten we ons onderzoek onverminderd verder. Wanneer het verantwoord is om bepaalde bevindingen te delen, zullen we dat ook doen. Niet omdat wij alle antwoorden hebben, maar omdat we geloven dat cold cases vaak vooruitgaan wanneer expertise, nieuwsgierigheid en collectief geheugen elkaar ontmoeten.
Misschien weet iemand nog iets.
Misschien ligt ergens nog een vergeten detail.
Misschien wacht een antwoord al bijna dertig jaar om opnieuw gezien te worden.
Wij blijven zoeken.
En we nemen jullie af en toe mee in die zoektocht.
Want één ding weten we zeker: #iemanddaarbuitenweetiets
2026 - GEZOCHT: SERIEDODER!
Heb jij bij het lezen en bestuderen van moordverhalen of cold cases ook al wel eens het gevoel dat je de énige bent die een link ziet met een andere -soms lang vergeten- zaak? Heb jij het gevoel dat er daarbuiten nog ergens een seriedoder loopt die nog niet gevat is? Je bent niet de enige.
Andras Pandy, Marc Dutroux, Michel Fourniret, Ronald Janssen, Stefaan Du Lion… De voorbije dertig jaar beschreven we in ons land de gruwel van wel tien seriedoders. Sommigen onder hen werden nooit geïdentificeerd. Denk maar aan de Slachter van Bergen die in de jaren negentig minstens vijf vrouwen vermoordde.
Gemiddeld wordt in ons land elke 3,5 jaar een seriemoordenaar ontmaskerd. Soms na feiten van erg lang geleden. Zoals glazenwasser Stefaan Du Lion, die pas in 2018 werd gearresteerd voor moorden uit de jaren negentig.
Dit cijfer is geen officiële statistiek, maar een ruwe berekening op basis van de gekende zaken van de voorbije decennia.
Maar als er elke drie à vier jaar eentje opduikt, waar is dan de seriedoder van de laatste jaren? Hebben we die -dankzij betere onderzoeken- tijdig ontmaskerd en zit de seriemoordenaar-in-wording achter de tralies voor hij (of zij) een tweede moord pleegde?
Of niet? Welke feiten van de voorbije 15 jaar hebben we nog niet met mekaar gelinkt, maar zijn door dezelfde persoon gepleegd? En wie is de onbekende moordenaar die in de jaren negentig toesloeg en nooit ontmaskerd werd?
Al maanden is Cold Case Bureau Van Meerbeeck op zoek in -publiek toegankelijke- data naar verbanden tussen cold cases. We doen dat inmiddels met een team dat in september 2026 uitgebreid wordt met vier studenten.
Zoals in ons boek ‘Spoorloos’ beschreven, starten we doorgaans met een blanco pagina in onze onderzoeken. We stellen alles in vraag en zoeken naar linken en verbanden in zaken die soms erg dicht, maar soms ook erg ver van mekaar liggen.
Zo vinden we bijvoorbeeld méér connecties dan gedacht tussen twee ogenschijnlijk los van mekaar staande moorden die beiden al lang afgesloten zijn zonder doorbraak.
En in de jaren negentig duikt in drie moorden op drie jaar steeds eenzelfde -lichtblauwe- auto op. Maar de slachtofferprofielen liggen dermate ver uit mekaar dat we ons steeds opnieuw afvragen of het überhaupt wel om dezelfde persoon kan gaan. Of toch?
We doken ook in het leven van een man waarvan meerdere levenspartners op tragische wijze aan hun einde kwamen. En zou het kunnen dat een internationaal bekende seriemoordenaar de hand had in een Belgische verdwijning uit 1980?
Het belooft een spannend onderzoek te worden.
En jij kan helpen! Ken jij zo’n moord- of verdwijningsverhaal waarvan je denkt dat het geen alleenstaand feit is? Een verhaal waarvan je een link met een ander feit vermoedt? Laat het ons weten via info@bureauvanmeerbeeck.com
2026 - HET BEHOUD VAN DNA IN ZINKEN KISTEN: IMPLICATIES VOOR HET HEROPENEN VAN COLD CASES
Wat als vele tientallen jaren geleden samen met het slachtoffer ook het DNA van de moordenaar begraven werd? Hoe groot is de kans om nog een bruikbaar spoor te vinden als het DNA niét in de meest gunstige omstandigheden bewaard werd, maar ergens onder de grond in een zinken kist? Wat als…
Het is dit vraagstuk dat forensisch onderzoekers Milly Feytens en Jeff Bervoets -Erasmushogeschool Brussel- de jongste maanden heeft bezig gehouden tijdens hun stage bij Cold Case Bureau Van Meerbeeck. De zoektocht naar antwoorden leverde een indrukwekkend paper waar internationale experten aan deelnamen. De paper kan nu gebruikt worden voor verder onderzoek.
De ietwat bijzondere vraag kwam er niet zomaar. Cold Case Bureau Van Meerbeeck zoekt al erg lang naar wat er precies gebeurde met Neske Boedry, een weduwe die in 1970 vermoord werd. Het verhaal wil dat het bloed van haar moordenaar onder haar vingernagels zat en dat ze begraven is een zinken kist. Hoeveel kans maken we vandaag, ruim 50 jaar later nog, om antwoorden te vinden?
Je kan de zoektocht van Milly Feytens en Jeff Bervoets lezen via deze link.
2025 - nog tientallen verborgen graven in ons land
Er liggen nog tientallen vermiste mensen in clandestiene graven in ons België. Dat vertellen experten 'necrosearch' aan Cold Case Bureau Van Meerbeeck. In Nederland is dat niet anders...
Onderzoeker drs. Michiel Hensema uit Amsterdam bestudeerde ruim 40 opgeloste vermissingszaken in de periode 1993 tot en met 2025. "Daaruit komt naar voren dat daders doorgaans terugvallen op locaties die ze kennen om het lichaam te begraven", stelt hij in het onderzoek. "Bijvoorbeeld uit hun jeugd, nabij een vakantieadres of een hobby zoals een visstekje. Soms kennen ze de locatie beroepsmatig, soms is het een reguliere route naar een winkel."
"De locatie is ook goed benaderbaar per auto en de afstand tussen de parkeerplek en het graf is minder dan 40 meter."
Het hele onderzoek vind je hier!
2025 - de impact van cold cases op achtergebleven vrienden en kennissen
Dat een cold case een diepe impact achterlaat bij nabestaanden en families, ligt voor de hand. Maar wat met vrienden en kennissen van het slachtoffer? Wat als je allerbeste vriendinnetje plots verdwijnt? Wat als je jeugdvriend of ‘brother from another mother’ vermoord werd en de zaak is een cold case?
Criminologe Dreeke Reely (KU Leuven) liep tijdens het academiejaar 2024/2025 stage bij Cold Case Bureau Van Meerbeeck en deed onderzoek naar de impact van cold cases op de achtergebleven vrienden en kennissen. Haar conclusies zijn opmerkelijk. “De resultaten tonen aan dat achtergebleven vrienden en kennissen een verhoogde bezorgdheid ontwikkelen. Vooral ten opzichte van hun eigen kinderen en kleinkinderen.”
Op basis van haar onderzoek stelt de criminologe dat in toekomstig onderzoek naar de impact van cold cases niet enkel de directe familie, maar ook de bredere sociale kring rond het slachtoffer te betrekken.”
Het hele onderzoek kan je hier lezen!
2025 - de evolutie van archieven naar algoritmes
“Every once in a while, a new technology, an old problem, and a big idea turn into an innovation…” Emma D’hanis, master in de Criminologische Wetenschappen en stagiaire bij Cold Case Bureau Van Meerbeeck gebruikte deze uitdrukking van de Amerikaanse uitvinder Dean Kamen om in haar masterproef op zoek te gaan naar hoe technologische vooruitgang een rol kan spelen in cold case-onderzoek. Haar besluit is duidelijk: innovatieve methoden kunnen een brug slaan tussen verleden, heden en toekomst.
Haar masterproef kan je hier lezen!
2025 - ALS TWEE KINDEREN SAMEN VERDWIJNEN
De ontvoering van Kim en Ken Heyrman, op 4 januari 1994 in Antwerpen, was een van de eerder zeldzame keren dat een dader twee slachtoffers tegelijkertijd maakte in België.
Zelfs wereldwijd zijn er niet zoveel gevallen. En dat zegt iets over de dader(s).
Cold Case Bureau Van Meerbeeck dook in de archieven en de dossiers. Wat maakt dat een ontvoerder twee kinderen of jongvolwassenen tegelijkertijd meeneemt? Handelt zo'n ontvoerder alleen? Of in duo? Wat zegt zo'n dubbele ontvoering over de relatie tussen dader(s) en slachtoffers?
An Moors en Floor Latuhihin maakten een korte documentaire, om de problematiek in beeld te brengen.
Criminologen Nikki E. Jongerling en Frederique F. Visser gingen met ons op zoek naar antwoorden.
Het onderzoek kan je hier downloaden!
2022 - mutilerende moordenaars
Amy van Buren (Toegepaste Psychologie, HBO Drechtsteden) werkte in 2022 samen met Cold Case Bureau Van Meerbeeck aan een afstudeerscriptie rond het psychologisch profiel van moordenaars die hun slachtoffers verminken en mutileren. Denk maar aan de bekende ‘slachter van Bergen’ die een kwarteeuw geleden toesloeg en verdween.
Amy onderzocht en analyseerde meer dan 80 mutilatiemoorden in Nederland, België, Duitsland en Frankrijk en deed voorts diepgaand onderzoek op een kwart van deze moorden.
Experten uit het werkveld becommentarieerden vervolgens haar onderzoek en wagen zich aan een psychologisch profiel.
An Moors en Floor Latuhihin maakten deze korte documentaire om de problematiek in beeld te brengen.
Het hele onderzoek van Amy van Buren kan je hier downloaden.
2021 - DNA OP EEN CRIME SCENE!
Nikki Jongerling werkte in 2021 als masterstudente Forensische Criminologie (Universiteit Leiden) aan een artikel rond de betekenis van ‘Afwezigheid van DNA’ op een plaats delict. Het onderzoek kwam er nadat we in een cold case informatie verkregen, maar het nieuwe DNA-materiaal niet overeenkwam met wat destijds ter plekke werd verzameld. Voor de politie was het een reden om de piste te verlaten, voor Cold Case Bureau Van Meerbeeck een motivatie om verder te zoeken.
In het artikel vertellen Nederlandse en Belgische experten dat de afwezigheid van DNA niet moet betekenen dat het er niet was.
Het artikel is meteen een pleidooi om bewaard bewijsmateriaal opnieuw te onderzoeken met de methoden van vandaag en zo ook de minst kansrijke dossiers terug vanonder het stof te halen.